پارت صد و سی و پنجم :

در تمام این مدت اِلیاس با چشمانی بسته ایستاده بود و از جایش تکان نخورد تا من خودم را خالی کنم. دستانم از شدت عصبانیت میلرزید. چشم باز کرد و خواست دستانم را بگیرد که عصبی کنارش زدم.
- ولم کن بابا.
و از کنارش گذشتم. عصبانی بودم. خیلی زیاد و من هر وقت عصبی میشدم حق را به خودم میدادم. آن روز ندیدم که اِلیاس شکست. ندیدم که ناراحت شد. ندیدم که نگاهش خرد شد. آن روز ندیدم که شخصی که درباره اش بØ

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۹۶۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • آنا

    0

    😐 میخوام گریه کنم! نمیتونم بقیشوووووووو بخونممممم 😭😭 چطوری سکه بگیرم تورو خداااااا بگین😭😭😂😂

    ۳ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    جواب دادمممممم😂🫶💔

    ۳ سال پیش
  • مریم گلی

    0

    سلام نویسنده جان ،سال نو شما هم مبارک باشه ،این پارت چقدر غم انگیز بود واقعا باورم نمیشه که الیاس بلاخره در مقابل مادرش کوتاه اومد ،ممنونم نویسنده جان

    ۳ سال پیش
  • محدثه کمالی | نویسنده رمان

    عزیزی❤️‍🔥💕 بالاخره نقطه ضعف الیاس کار خودشو کرد:))))

    ۳ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️